Naar de “overkant”

Vanmorgen “aan de overkant” geweest. We kijken vanuit ons plekje al de hele tijd naar wat lijkt op een klooster. Tijd om daar eens te gaan kijken. Het is de Notre-Dame du Laus.
Omdat we m zien lijkt het niet heel ver, nou dat is in de Franse Alpen wel iets anders.
Hemelsbreed 3 kilometer maarrr..
Ruim 35 minuten rijden waarvan je denkt totaal ergens anders terecht te komen
Maar Google brengt ons precies naar de juiste plek.
Daar aangekomen merken we weinig van de vele pelgrims: 170.000-200.000 per jaar!
Wij boffen weer met het naseizoen

Wat een contrast tussen de serene, ingetogen binnenkant van de kerk en het uitgestrekte terrein buiten.
Bijzonder om te bedenken dat deze plek een rijke geschiedenis heeft die al teruggaat tot de 17e eeuw! Rondom de basiliek wandel je door een schitterend landschap vol beelden, herinneringen en zelfs een indrukwekkend openluchttheater.

Omdat het vandaag zo heerlijk rustig was, kon je de historische en bijzondere sfeer van deze plek pas écht goed in je opnemen.

Indrukwekkend is zo’n plaats altijd. Je wordt er vanzelf rustiger en ingetogen van.

Op de terugweg wilde Lida nog naar de de rivier de Durance. Die was helaas maar (geschat) een paar decimeters “diep”
Wel bijzonder is het kanaal er naast wat rechtstreeks uit het stuwmeer komt waar we al eerder waren.

Halverwege de ochtend zien we regenbuien aankomen. We zijn op tijd weer terug 😊
Het was weer een mooie dag.