Firma Stuntel & Strompel

Je jas pakken en “tjak!” Het schiet zomaar in je rug. Daar sta je dan half voorover gebukt, op weg naar het ziekenhuis om je plasje weg te brengen en bloedprikken.

Ik loop als een Quasi Modo naar de prikpost. Het is enorm druk en ze lopen een goed half uur achter. Maar oké, dat was vrijdag.

We hebben afgesproken met Miriam want die is zo ie zo altijd welkom én gezellig. Maar met mijn gestrompel is het qua mobiliteit en gezelligheid wel wat minder leuk natuurlijk. We overleggen dat het helaas deze keer niet doorgaat 😢

‘s avonds nemen we maar een stevige trappistenbier, àlles inzetten om pijn te verzachten en als het niet helpt hebben we in ieder geval een lekker biertje op.

Met tijgerbalsem en paracetamol beginnen we aan de dag en ik hou mijn gemak maar. Lida is nog naar de stichting om wat werk af te maken. Ze wordt gelukkig gehaald en gebracht door Dimitri

Het lukte wel om kleine dingen te doen. Tijdschriften opruimen, vaatwasser leegruimen (op een krukje) en daarna alles een voor een in de kast zetten.

De dag gaat verder en we besluiten “uit de kast” te eten ipv de geplande boodschappen. Dat resulteert in weer een heerlijk stuk zalm met tagliatelle!

En dat terwijl Lida de middag heeft gevuld met extra schoonmaak omdat we volgende week immers op vakantie zijn.

Een bijzondere dag zonder Miriam, niet naar Dries, maar wel een lekker stukje zalm (uit de vriezer) Met ook nog vers gebakken brood uit eigen oven!

Ik hoop dat ik morgen weer wat verder opgeknapt ben.