Lezen is leuk

Ik zit vanmorgen in de wachtkamer van het ziekenhuis. Lida krijgt een kastje om 24 uurs bloeddruk metingen te kunnen doen. Terwijl ik wacht kijk ik wat om mij heen en denk, eerder lagen er tijdschriften in een wachtkamer. Tegenwoordig enkel de wifi code.

Op datzelfde moment komt er een jonge dame naast mij zitten en pakt een boek(!) Nou zeg denk ik, hoe is het mogelijk.
Een mevrouw die de uitgang niet direct kan vinden wordt geholpen door een medewerkster. Het is lastig als je de taal niet spreekt maar ook de borden niet kan lezen merk mijn buurvrouw op. Gelukkig gaat ze de goede kant op.
We raken aan de praat over het lezen van échte boeken en zoals de lezeres uitlegt is dat ze aan een e-reader niet kan wennen en een gewoon boek nu eenmaal prettiger is. Mijn hele familie leest! De boekenkast is al te klein bij ons thuis.

Geweldig toch zo’n moment. Want een praatje maken, dat doet ook niet iedereen meer.

*Eigen foto met toestemming gemaakt